"¿Por qué no te callas?"

"Por qué no te callas?"

Carta tío Paco.

Castañas.

MACA

Frases Célebres.

Thomas Chalmer.

"La dicha de la vida consiste en tener siempre algo que hacer, alguien a quien amar y alguna cosa que esperar."

Groucho Marx.

"Hijo mío, la felicidad está hecha de pequeñas cosas: Un pequeño yate, una pequeña mansión, una pequeña fortuna…"


Albert Einstein.

"Todos somos muy ignorantes. Lo que ocurre es que no todos ignoramos las mismas cosas."

"Hay dos cosas infinitas: el Universo y la estupidez humana. Y del Universo no estoy seguro."

"Al principio todos los pensamientos pertenecen al amor. Después, todo el amor pertenece a los pensamientos."

Victor Hugo.

"El futuro tiene muchos nombres. Para los débiles es lo inalcanzable. Para los temerosos, lo desconocido. Para los valientes es la oportunidad."

"Los cuarenta son la edad madura de la juventud; los cincuenta la juventud de la edad madura."

"La libertad de amar no es menos sagrada que la libertad de pensar. Lo que hoy se llama adulterio, antaño se llamó herejía."

"Cuanto más pequeño es el corazón, más odio alberga."

Sir Francis Bacon.

"El requisito del éxito es la prontitud en las decisiones (Acertadas)."

Mahatma Gandhi.

"Nuestra recompensa se encuentra en el esfuerzo y no en el resultado. Un esfuerzo total es una victoria completa."

Espíritu de contradición.

Iso é o que somos, e téñoo comprobado. Que tes moito dunha cousa, é xusto iso o que non che apetece, que che falta algo, pois é o que queres nese momento. Esta mañá unha muller pediume unha cousa que se antes a quitan, antes a pide. Explícome, xa fai uns cantos anos que cambiamos ao Euro, e nos movementos de contas seguía poñendo o contravalor en pesetas, pois como o poñía, todo o mundo que lle estorbaba o contravalor en pesetas, que non o querían ver máis, que xa non facía falta, este mesmo mes, esta semana para ser exactos, fixeron cambios no programa, e xa por fin, eliminárono (que por certo xa ía sendo horas, para o meu gusto), pois vén unha señora das que sempre lle disgustaba o contravalor para dicirme, "por favor, pódeme poñer canto é en pesetas".

Escala de Intelixencia de Stanford - Binet.

No xornal de fai uns días lin que unha persoa española tiña un cociente intelectual ou CI de 156 , e como datos relevantes comentaban que Albert Einstein tiña 163, e unha moza de Estados Unidos 220. A intelixencia é un aspecto das persoas que sempre me seduciu, mil veces máis que a beleza. Un día o comentaba cunha amiga, Elena, e ela dixo, "eu querería ser ou moi guapa ou moi lista, pois con calquera desas dúas cousas pódese vivir".

Sudoku.

Hoxe fixen o meu primeiro sudoku en solitario, non é un xogo que me guste especialmente, realmente nunca me parei, ata hoxe, a intentar solucionar ningún, xa vexo que é cuestión de práctica, e ter un poquito de visión global, de conxunto. É como o seu nome indica un pasatempo máis, e din que engancha...

Mala Men.

O tema do día na clase era o medo, o terror dos nenos, e a profesora empeza a preguntar... - Pedriño, de quen tes mais medo? - "Do vello do saco". - Pero Pedriño, "O vello do saco" non existe, é unha lenda... non debes ter medo... - Mariana, de quen tes máis medo? - "Da Chorona", - Pero Mariana, "a Chorona" tampouco existe, é unha lenda... non debes ter medo... - Xoanciño, de quen tes máis medo? - "Da Man Peluda", mestra - Pero Xoanciño, "a Man Peluda" tampouco existe, é outra lenda... tampouco ti debes ter medo... - A ver Pepiño, ti, de quen tes máis medo? - Do "Mala Men", profesora (o silencio invadía o salón de clases ata que a mestra dixo): - O " Mala Men "? nunca oín falar dese, quen é? - Eu tampouco sei quen é profesora, pero témome que sexa o ser máis terrible que poida pisar a terra, a súa maldade é implacable e o seu legado de terror foi esparcido por varias xeracións xa que todas as noites a miña mamá di ao final das súas oracións: " ...non nos deixes caer na tentación e líbranos do " Mala Men ".

Esta tempada vai de chistes...

Atópanse tres homes na sala de espera da maternidade, un é negro, o outro do Madrid e o terceiro do Barcelona, asómase a enfermeira e dilles: Todo foi de marabilla, as nais están ben do mesmo xeito que os seus fillos, que foron varóns, pero houbo un problemiña sen importancia e é que as chapiñas de identificación mesturáronse e non sabemos de quen é cada neno. Cren vostedes que os recoñecerían só con velos? O do Real Madrid contesta enseguida: Eu si, señora, só con velo sei cal é o meu. Ben - di a enfermeira-, pois pase vostede e vexa cal é o seu. Entra o do Madrid ao cuartiño onde están os nenos e sae co negro debaixo do brazo. - Xa está, este é o meu - di agarrando fortemente ao bebé. - Pero oia, - replica a enfermeira-. Seguro que non se equivoca? - Non, non, non. - Prefiro quedarme co negro a que me toque o do Barça.

Moda ou non moda...

Acábanme de contar, o que teñen que sufrir os nenos para ir á moda, ( é un dicir o de ir á moda, máis ben todo o contrario). Parece ser que se leva a esas idades de 13,14 e 15 anos, o de poñer uns pantalóns que se lles caen, ensinando os calzons (iso si, de marca). A historia foi que uns nenos dun colexio subían coas mans ocupadas, e a un deles caéronselle os pantalóns, o pobre non podía soltar o que levaba nas mans, e tivo que ser a profesora a que llos subiu ao mesmo tempo que lle dixo: "Rapaz tes que poñer pantalóns de home".
Esto mesmo fai referencia ao que dicía un veciño: "Moda ou non moda non leves o cu fóra".

Claudia.

Outra da miña sobriña, o día de Fin de Ano a nena non quería irse a durmir e pediulle á miña irmá Maca que durmise con ela, a miña irmá díxolle que non podía ser que se tiña que ir co seu home para a súa casa, pero que ao día seguinte a viría a buscar para levala a misa, ao que Claudia respondeulle, a misa é moi aburrida, alí vaite co teu home.