Tenqueser

Manuel e Julio

2009-04-30T17:43:00.002+01:00

Isto sucedeu fai bastante tempo pero foi real. Chegou a unha casa un home preguntando: "Veño de parte de D. Julio se está Manuel?", ao que lle contestaron: "Pois dille a Julio que D. Manuel non está."

A que contestou era a miña tía Carmen, e referíase ao seu irmán Manuel e ao seu primo Julio.
Non fai falta dicir que o recadero era o empregado de Julio.

Camiño

2009-04-24T19:29:00.002+01:00

Non son unha persoa de estar enfadada, non vai comigo, ás veces inténtoo pero non podo e aínda me acordo do primeiro enfado que tiven na miña vida, foi coa miña gran amiga Raquel Cuiña. Eramos pequenas, teríamos cinco ou seis anos, ela lévame a min un, e vivíamos casa con casa, só nos separaba un camiño, o que non recordo xa foi porqué nos enfadámos, o conto foi pola tarde, marchámonos cada unha á súa casa enfurruñadas e á mañá seguinte, día de clase, ao saír de casa atopeime como todos os días con ela, e o momento chameina: Raquel, no mesmo instante que me acordei que estabamos enfadadas e ela virouse e respondeume: Qué? E así foi como seguimos sendo o que somos, AMIGAS

Neve

2009-01-09T18:51:00.001+01:00

Claudia.

2008-02-28T19:04:00.000+01:00

Feliz cumpleanos.

2008-01-18T18:36:00.001+01:00

"¿Por qué no te callas?"

2007-11-13T17:19:00.000+01:00

"Por qué no te callas?"

Carta tío Paco.

2007-11-13T16:54:00.001+01:00

Castañas.

2007-11-02T16:19:00.000+01:00

MACA

2007-10-31T20:53:00.000+01:00

Frases Célebres.

2007-05-12T10:19:00.000+01:00

Thomas Chalmer.

"La dicha de la vida consiste en tener siempre algo que hacer, alguien a quien amar y alguna cosa que esperar."

Groucho Marx.

"Hijo mío, la felicidad está hecha de pequeñas cosas: Un pequeño yate, una pequeña mansión, una pequeña fortuna…"

Albert Einstein.

"Todos somos muy ignorantes. Lo que ocurre es que no todos ignoramos las mismas cosas."

"Hay dos cosas infinitas: el Universo y la estupidez humana. Y del Universo no estoy seguro."

"Al principio todos los pensamientos pertenecen al amor. Después, todo el amor pertenece a los pensamientos."

Victor Hugo.

"El futuro tiene muchos nombres. Para los débiles es lo inalcanzable. Para los temerosos, lo desconocido. Para los valientes es la oportunidad."

"Los cuarenta son la edad madura de la juventud; los cincuenta la juventud de la edad madura."

"La libertad de amar no es menos sagrada que la libertad de pensar. Lo que hoy se llama adulterio, antaño se llamó herejía."

"Cuanto más pequeño es el corazón, más odio alberga."

Sir Francis Bacon.

"El requisito del éxito es la prontitud en las decisiones (Acertadas)."

Mahatma Gandhi.

"Nuestra recompensa se encuentra en el esfuerzo y no en el resultado. Un esfuerzo total es una victoria completa."

Espíritu de contradición.

2007-02-01T17:08:00.000+01:00

Iso é o que somos, e téñoo comprobado. Que tes moito dunha cousa, é xusto iso o que non che apetece, que che falta algo, pois é o que queres nese momento. Esta mañá unha muller pediume unha cousa que se antes a quitan, antes a pide. Explícome, xa fai uns cantos anos que cambiamos ao Euro, e nos movementos de contas seguía poñendo o contravalor en pesetas, pois como o poñía, todo o mundo que lle estorbaba o contravalor en pesetas, que non o querían ver máis, que xa non facía falta, este mesmo mes, esta semana para ser exactos, fixeron cambios no programa, e xa por fin, eliminárono (que por certo xa ía sendo horas, para o meu gusto), pois vén unha señora das que sempre lle disgustaba o contravalor para dicirme, "por favor, pódeme poñer canto é en pesetas".

Escala de Intelixencia de Stanford - Binet.

2007-01-30T20:19:00.000+01:00

No xornal de fai uns días lin que unha persoa española tiña un cociente intelectual ou CI de 156 , e como datos relevantes comentaban que Albert Einstein tiña 163, e unha moza de Estados Unidos 220. A intelixencia é un aspecto das persoas que sempre me seduciu, mil veces máis que a beleza. Un día o comentaba cunha amiga, Elena, e ela dixo, "eu querería ser ou moi guapa ou moi lista, pois con calquera desas dúas cousas pódese vivir".

Sudoku.

2007-01-30T19:55:00.000+01:00

Hoxe fixen o meu primeiro sudoku en solitario, non é un xogo que me guste especialmente, realmente nunca me parei, ata hoxe, a intentar solucionar ningún, xa vexo que é cuestión de práctica, e ter un poquito de visión global, de conxunto. É como o seu nome indica un pasatempo máis, e din que engancha...

Mala Men.

2007-01-25T18:48:00.000+01:00

O tema do día na clase era o medo, o terror dos nenos, e a profesora empeza a preguntar... - Pedriño, de quen tes mais medo? - "Do vello do saco". - Pero Pedriño, "O vello do saco" non existe, é unha lenda... non debes ter medo... - Mariana, de quen tes máis medo? - "Da Chorona", - Pero Mariana, "a Chorona" tampouco existe, é unha lenda... non debes ter medo... - Xoanciño, de quen tes máis medo? - "Da Man Peluda", mestra - Pero Xoanciño, "a Man Peluda" tampouco existe, é outra lenda... tampouco ti debes ter medo... - A ver Pepiño, ti, de quen tes máis medo? - Do "Mala Men", profesora (o silencio invadía o salón de clases ata que a mestra dixo): - O " Mala Men "? nunca oín falar dese, quen é? - Eu tampouco sei quen é profesora, pero témome que sexa o ser máis terrible que poida pisar a terra, a súa maldade é implacable e o seu legado de terror foi esparcido por varias xeracións xa que todas as noites a miña mamá di ao final das súas oracións: " ...non nos deixes caer na tentación e líbranos do " Mala Men ".

Esta tempada vai de chistes...

2007-01-25T18:00:00.000+01:00

Atópanse tres homes na sala de espera da maternidade, un é negro, o outro do Madrid e o terceiro do Barcelona, asómase a enfermeira e dilles: Todo foi de marabilla, as nais están ben do mesmo xeito que os seus fillos, que foron varóns, pero houbo un problemiña sen importancia e é que as chapiñas de identificación mesturáronse e non sabemos de quen é cada neno. Cren vostedes que os recoñecerían só con velos? O do Real Madrid contesta enseguida: Eu si, señora, só con velo sei cal é o meu. Ben - di a enfermeira-, pois pase vostede e vexa cal é o seu. Entra o do Madrid ao cuartiño onde están os nenos e sae co negro debaixo do brazo. - Xa está, este é o meu - di agarrando fortemente ao bebé. - Pero oia, - replica a enfermeira-. Seguro que non se equivoca? - Non, non, non. - Prefiro quedarme co negro a que me toque o do Barça.

Moda ou non moda...

2007-01-18T17:10:00.000+01:00

Acábanme de contar, o que teñen que sufrir os nenos para ir á moda, ( é un dicir o de ir á moda, máis ben todo o contrario). Parece ser que se leva a esas idades de 13,14 e 15 anos, o de poñer uns pantalóns que se lles caen, ensinando os calzons (iso si, de marca). A historia foi que uns nenos dun colexio subían coas mans ocupadas, e a un deles caéronselle os pantalóns, o pobre non podía soltar o que levaba nas mans, e tivo que ser a profesora a que llos subiu ao mesmo tempo que lle dixo: "Rapaz tes que poñer pantalóns de home".
Esto mesmo fai referencia ao que dicía un veciño: "Moda ou non moda non leves o cu fóra".

Claudia.

2007-01-03T19:43:00.000+01:00

Outra da miña sobriña, o día de Fin de Ano a nena non quería irse a durmir e pediulle á miña irmá Maca que durmise con ela, a miña irmá díxolle que non podía ser que se tiña que ir co seu home para a súa casa, pero que ao día seguinte a viría a buscar para levala a misa, ao que Claudia respondeulle, a misa é moi aburrida, alí vaite co teu home.

Nadal.

2006-12-17T12:31:00.000+01:00

Xa están aquí, outro ano máis, e con elas, as compras, as présas, o estrés, as comidas e ceas de traballo e sobre todo a nostalxia que nos entra cando recordamos o felices que eramos de pequenos, coa ilusión dos Reis Meigos, (que por aquel entón aínda non se levaba o do Papa Noel) e no que se converteu aquilo, que non é máis que unha operación de marketing para o consumismo no que estamos inmersos. Os Nadais redúcense a iso, comprar e comprar, para tamén acabar comendo e bebendo demasiado, que o único que nos produce é remordimiento e aumento de peso, ou o que é peor, accidentes de tráfico polo consumo excesivo do alcohol. Bo esquecíalleme dicir, que tamén trae a ilusión de ser millonarios coa Lotería de Nadal, que ao final acabamos comprando todos, eu a primeira.

Visto bo.

2006-12-16T16:39:00.000+01:00

Isto é o que tiñan que ter todos os traballadores ao seu ao redor, xente que che de ánimos e se involucre co traballo que estás facendo, tanto é así que adoptan as mesmas posturas, aínda como neste caso, encorvados. E esta imaxe recórdame un correo que preguntaba cantos funcionarios facían falta para cambiar unha bombilla... E eran uns cantos.

Éche ben certo.

2006-12-14T22:07:00.000+01:00

"A maioría das nosas equivocacions na vida nacen porque cando debemos pensar... sentimos, e cando debemos sentir... pensamos."

Lotería.

2006-12-14T22:02:00.000+01:00

Señores non compredes máis lotería que o número premiado xa saíu e é este que teño eu. Así que agora vós o que tendes que pedir é saúde.

Alburquerque.

2006-12-07T19:45:00.000+01:00

Esa palabra repetíaseme en soños cando tiña entre 14 e 15 anos, soñaba con ese nome e cando espertaba, xa non me acordaba que nome era, entón un bo día ocorréuseme poñer unha libreta e un bolígrafo na mesita á beira da cama, púxenme a durmir, e ao día seguinte levanteime tan contenta sen acordarme nin por un só momento da libreta, a media mañá de súpeto acordeime, fun vela, e cal sería a miña sorpresa ao ver escrito no medio da folla en branco coa miña propia letra ese nome. Non tiña nin idea o que quería dicir, nunca o oíra antes, ata un día que oín na tele un señor que dicía que era de Alburqueque. Estes días volvéuseme a acordar, e neste longo fin de semana, intentarei ir ver o que se me perdeu alí.

O manto da Virxe.

2006-12-07T17:38:00.000+01:00

Caso real. Nunha procesión a Virxe estreaba manto, e o cura intentaba por todos os medios que a xente non se avalanzara sobre ela para que non lle estropearan o manto novo. Pero era imposible de apartar a tanta divina xente, nin a Garda Civil a daba tido baixo control, ata que alguén lle queima o manto e o cura exclama: "Fixestes e fixestes ata que lle fodestes o manto á Virxe!"

proba

2006-11-29T19:15:00.000+01:00

aquí

Dito popular.

2006-11-24T19:25:00.001+01:00

Iso acáballo de dicir un compañeiro da miña irmá agora mesmo á miña nai por teléfono, ao que a miña nai contestóulle que non era certo, neste caso segundo o dito, os meus pais teñen catro cabras na horta e botan de menos á última que está de viaxe.

Aquí estou...

2006-11-24T17:44:00.000+01:00

...Outra vez a voltas cun blog. Esta vez foi máis rápido e fácil co anterior, tamén será porque xa teño un pouquiño de práctica e unha pouca menos vergonza. Veremos en que acaba o conto.